Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, jej objawy i leczenie według stopnia

Coxarthrosis stawu biodrowego, złożona patologia artrozy, prowadzi do poważnych zmian w artykulacji. Niestety niepełnosprawność dojrzałych osób z niepełnosprawnością jest powszechna. W rzeczywistości statystyki dotyczące choroby stawu biodrowego to prawie połowa wszystkich patologii układu mięśniowo-szkieletowego. Podam przykład z życia jednego przypadku po leczeniu chirurgicznym i rzadkiego powikłania podczas rehabilitacji.

Zwyrodnienie stawu biodrowego: trochę o chorobie

Choroba zwyrodnieniowa stawów jest zmianą zwyrodnieniowo-dystroficzną, która przyczynia się do całkowitego zniszczenia chrząstki z utratą funkcji stawu.

Coxarthrosis - tutaj stawy biodrowe są zniszczone, praktycznie jest to ta sama artroza.

W swoim mechanizmie przegub biodra z miednicą jest podobny do zawiasów drzwiowych. Głowa kości udowej jest połączona z kością kulszową jako zawias. Który ma specjalną anatomiczną formację - panewkę. Taka struktura zapewnia maksymalną ruchomość stawów. Co tworzy pełny cykl ruchów, a raczej zgięcia, wyprostu, obrotu itp.

Zwykle powierzchnie stawowe są gładkie, wewnątrz jest wystarczająco dużo płynu, co zapewnia swobodne przesuwanie. Wraz z rozwojem choroby smar staje się gęstszy, bardziej lepki, co znajduje odzwierciedlenie w stanie chrząstki. Płyn maziowy nie spełnia już w pełni swoich funkcji. Z tego powodu podkładki amortyzujące wysychają, pokrywają się pęknięciami, stają się szorstkie.

  • Po pierwsze. W wyniku braku niezbędnego poślizgu wzrasta tarcie kości, uszkadzając je.
  • Po drugie. W miarę postępu progresji deformacja powierzchni kości jest dodawana do zmienionej tkanki chrzęstnej. W ten sposób organizm stara się zrekompensować zwiększone obciążenie.
  • Po trzecie. Zwiększone obciążenie prowadzi do całkowitego zaniku mięśni udowych i osłabienia więzadeł.

Ważne: choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego jest chorobą postępującą. Zmiany mogą prowadzić do całkowitej utraty aktywności fizycznej przez osobę. Ostatecznie prowadzi do niepełnosprawności. I całkowicie zakłóca zwykły sposób życia. Choroba i jej leczenie są niezwykle istotne nie tylko w aspekcie medycznym, ale również stanowią duży problem społeczny.

Przyczyny rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów i jej rodzajów

Przynajmniej dokładna przyczyna wystąpienia zwyrodnienia stawu biodrowego, która niszczy staw biodrowy, nie jest. Są tylko założenia. Większość przypadków rozwoju patologii stawu biodrowego wiąże się z wrodzonym zwichnięciem stawu biodrowego i dysplazją (gorszością) stawu.

Dlatego istnieją 2 rodzaje choroby zwyrodnieniowej stawów;

  1. pierwotny (wynikający z nieznanej etiologii);
  2. wtórne (związane z urazami, chorobami).

Pierwotna choroba zwyrodnieniowa stawów charakteryzuje się kombinacją czynników:

  • dziedziczność;
  • wpływ procesów biologicznych, mechanicznych;
  • nadwaga;
  • Zaburzenia metaboliczne;
  • istnieje również teoria o patologicznej naprawie tkanek w odpowiedzi na czynniki uszkadzające (stan zapalny, tarcie, infekcja).

Często ten rodzaj choroby zwyrodnieniowej stawów łączy się z uszkodzeniem kręgosłupa i zapaleniem stawów kolanowych (zapalenie stawów, artroza).

W wariancie wtórnym przyczyny rozwoju są wyraźniejsze. Obejmują one:

  • zaburzenia dysplastyczne. W połowie wszystkich przypadków wrodzonej patologii występuje dysplastyczna koksartroza stawu biodrowego I stopnia.
  • Zwichnięcie biodra (wrodzone).
  • Trauma życia. Złamania miednicy, szyjki kości udowej, zwichnięcia, podwichnięcia.
  • Choroba Legga-Calve-Perthesa. Osteochondropatia głowy kości udowej wraz z rozwojem jej martwicy. Choroba ta występuje u dzieci z zaburzeniami ukrwienia i odżywienia stawu.

Ponadto patologia może wpływać na obie formacje jednocześnie lub być jednostronna. Oprócz bezpośrednich przyczyn występowania istnieją czynniki predysponujące, które wywołują rozwój choroby. Często choroba występuje przy zwiększonym obciążeniu kończyn sportowców. A także osoby o trudnych warunkach fizycznych pracy. Znacząco zwiększa prawdopodobieństwo nadwagi z powodu artrozy.

Do czynników prowokujących należą również:

  • Naruszenie procesów metabolicznych, odżywianie stawów, zaburzenia hormonalne.
  • Adynamia.
  • Zaburzenia postawy. Zwłaszcza skolioza, kifoza, która prowadzi do zniekształcenia kości miednicy.
  • Wiek po 40 latach. Szacuje się, że po tej dacie diagnoza „coxartroza stawu biodrowego 1, 2 stopnia" jest diagnozowana co 10 pacjentów. Po 60, co trzecia jest już obserwowana. A po osiągnięciu wieku 70 lat lub więcej prawie 80% zgłaszających się cierpi na tę patologię.

Nie ma konkretnego genu odpowiedzialnego za przenoszenie zmian patologicznych w stawach. Jednak czynnik dziedziczny jest nadal możliwy do wyśledzenia. Osoba może otrzymać strukturalne cechy tkanki chrzęstnej, zmieniony metabolizm i patologię szkieletu od krewnych. To połączenie takich informacji genetycznych może wywołać pojawienie się artrozy stawu biodrowego.

Klasyfikacja

Główny podział choroby to stopień zaawansowania. Istnieją 3 etapy, które różnią się nie tylko objawami, ale także zmianami na zdjęciu rentgenowskim. To właśnie te wskaźniki są podstawą diagnozy.

Stopień

oznaki

I

  • Obserwuje się niewielkie zmiany w szczelinie, które są słabo widoczne na zdjęciach rentgenowskich.
  • Krawędzie stawowe są lekko spiczaste, jest to początkowa manifestacja osteofitów.
  • Problemy z poruszaniem się są łagodne.

II

  • Zwiększone zwężenie (od normy różni się prawie 3 razy).
  • Ciężkie osteofity.
  • Początek miażdżycy to degeneracja chrząstki w gęstszą tkankę łączną.
  • Znaczące ograniczenie ruchu.

III

  • Całkowita deformacja stawu.
  • Brak wspólnej przestrzeni.
  • Rozwija się sztywność.
  • Pojawienie się myszy stawowych (kawałek kości, chrząstki lub tkanki łącznej, swobodnie poruszający się w jamie stawowej).
  • Masywne wyrostki kostne.

Ten podział jest najczęstszy. Istnieją również rodzaje klasyfikacji według Kellgrena. Obejmuje 4 etapy plus zero stopni - odpowiednik zdrowego stawu.

Objawy

Podstawą wszystkich chorób układu mięśniowo-szkieletowego jest ból. Zwyrodnienie stawu biodrowego 1-2 stopnie ma objawy mniej wyraźne niż w stadium 3. Początkowo bolesność objawia się podczas wysiłku. Zwłaszcza po długich spacerach, wchodzeniu po schodach. Później ból staje się stałym towarzyszem, znacznie pogarszając jakość życia.

Koksartroza 1 stopień

Nieprzyjemne odczucia koncentrują się tylko w okolicy stawu (pachwina, pośladki praktycznie nie są dotknięte), rzadko odbijają się w udzie lub kolanie. Ból łagodzi odpoczynek.

Na tym etapie nie wykrywa się już żadnych objawów - chód pozostaje niezmieniony, nie ma zakłóceń w ruchach. Przeciwnie, w wariancie dysplastycznym obserwuje się wzrost mobilności z powodu zmian w tkance łącznej, często w początkowych stadiach choroby, ze względu na zwiększoną elastyczność pacjenci lubią gimnastykę i jogę. Problemy ruchowe występują tylko w 3 etapach.

Przy objawach zwyrodnienia stawu biodrowego 1. stopnia leczenie można przeprowadzić bez interwencji chirurgicznej. Racjonalna terapia pozwala wyeliminować nieprzyjemne objawy, zatrzymując progresję.

2 stopień choroby

Ból, choć nie stały, objawia się w spoczynku. Naświetlanie staje się zauważalne - udo, pachwina, kolano. Obserwuje się sztywność - ograniczone ruchy w podnoszeniu, próby odwodzenia na bok, trudności w okrężnych ruchach nogi (szczególnie często nasila się ból). Zauważalne staje się kulawizna, która pojawia się po intensywnym chodzeniu lub bieganiu.

Podczas ruchu słychać charakterystyczny chrupnięcie artretyczne - szorstki, suchy.

Choroba zwyrodnieniowa stawów trzeciego stopnia

Ból staje się stały, nie przemija po odpoczynku i śnie. Nieprzyjemne odczucia nie opuszczają pacjenta nawet w nocy. Są problemy z chodzeniem, aby ułatwić poruszanie się, trzeba użyć laski. Kulawizna jest trwała.

Na tym etapie dochodzi do zaniku mięśni kończyny, sama noga ulega skróceniu. Zmiany te powodują, że pacjent zgina się w stronę dotkniętą chorobą, dodatkowo zwiększając obciążenie stawu. Ograniczenie mobilności obserwuje się prawie we wszystkich kierunkach.

Zmiany w obustronnej zwyrodnieniu stawu biodrowego zmieniają chód pacjenta, przez co cierpią wszystkie formacje zaangażowane w proces chodzenia. W dolnej części pleców występują bóle, zaburzona jest postawa, zmienia się osiowa pozycja miednicy.

Uporczywe kulawizny w ostatnim stadium artrozy stawu biodrowego

Diagnostyka

Istotną rolę w ustaleniu schorzenia odgrywa badanie przez ortopedę, a także dokładna analiza skarg. Warto ocenić aktywność pacjenta – umiejętność wchodzenia po schodach, komfort podczas zakładania butów i skarpet, aktywność chodzenia, posługiwanie się laską.

Zaleca się sprawdzenie stanu ogólnego - krew, mocz, biochemię, EKG, oznaczenie markerów HIV i kiły.

Najbardziej niewyraźne objawy ma zwyrodnienie stawu biodrowego I stopnia. Dlatego warto przeprowadzić badanie rentgenowskie, aby uwidocznić zmiany w przestrzeni stawowej. Ta metoda pozwala nie tylko ustalić chorobę. A także często dowiaduj się o przyczynie wystąpienia - dysplazji, chorobie Perthesa.

Często ból w kolanie jest znacznie wyraźniejszy przy deformacji zwyrodnienia stawu biodrowego I stopnia, dlatego należy go odróżnić od gonartrozy. Diagnostyka różnicowa obejmuje również badanie kręgosłupa w celu wykluczenia zespołu korzeniowego (daje promieniujący ból w udzie, kolanie).

W wątpliwych przypadkach stosuje się MRI (pozwala na szczegółowe zbadanie tkanek miękkich) i CT (do obejrzenia tworzenia się kości).

Leczenie

Choroby nie da się całkowicie wyleczyć, ale współczesna medycyna jest w stanie przywrócić utraconą zdolność poruszania się, pozwalając żyć pełnią życia.

Stosowanie fizjoterapii, leki są skuteczne w przypadku 1-2 stopni choroby. W końcowej fazie pomaga tylko operacja chirurgiczna. W innym przypadku działają, jeśli zastosowane metody leczenia zachowawczego nie przynoszą ulgi.

Leczenie I stopnia

Niestety nie da się całkowicie wyeliminować patologii. W stopniu 1 leczenie ma na celu ustabilizowanie stanu.

Podczas terapii konieczne jest przestrzeganie szeregu ogólnych zaleceń:

  1. Normalizacja aktywności fizycznej – zaleca się ograniczenie nadmiernych obciążeń (długie wędrówki, bieganie, skakanie).
  2. Stosowanie butów z dobrą amortyzującą podeszwą, specjalnymi wkładkami.
  3. Utrata wagi.
  4. Obowiązkowa terapia ruchowa.

Ważne: wielu pacjentów całkowicie odmawia gimnastyki i jakiegokolwiek obciążenia z powodu bólu. Często wiąże się to ze strachem przed zwiększonym bólem, możliwością pogorszenia sytuacji. Praktyka udowadnia, że ta opinia jest błędna – regularna terapia ruchowa pomaga wzmocnić mięśnie, chronić je przed atrofią, zmniejszyć ból i poprawić funkcjonowanie stawów.

Dieta na zwyrodnienie stawu biodrowego I stopnia nie jest zapewniona, zalecana jest umiarkowana dieta na odchudzanie. Przydatne jest również dodanie do diety pokarmów z żelatyną, konserw rybnych z kośćmi i produktów mlecznych.

konserwatywny

Jako metodę medyczną stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne. Ze względu na dużą ilość skutków ubocznych zaleca się picie leków przy silnym bólu. Możesz połączyć ich odbiór z gastroprotektorami.

Ból uporczywy uśmierza się poprzez dostawowe iniekcje leków steroidowych, możliwe jest również wykonanie blokad przeciwbólowych.

W celu uzyskania wsparcia wyznaczyć:

  1. Środki zwiotczające mięśnie - łagodzą napięcie, zmniejszają ból w nodze.
  2. Chondroprotektory - poprawiają odbudowę tkanki chrzęstnej.
  3. Środki rozszerzające naczynia krwionośne (kwas nikotynowy) - pomagają złagodzić skurcz naczyń, a także zwiększają mikrokrążenie w tkankach.

W kompleksie stosuje się również kompresy rozgrzewające (można również stosować ludowe metody leczenia). Nie dają efektu terapeutycznego, ale pomagają złagodzić skurcze mięśni.

Pamiętaj, aby korzystać z fizjoterapii - UHF, magnetoterapii, prądów indukcyjnych, masażu.

Operacja wymiany stawu biodrowego

W celu przywrócenia swobody poruszania się na etapie 3, w celu złagodzenia silnego bólu, pacjent przygotowywany jest do planowanej operacji endoprotezy. To specjalna operacja polegająca na zastąpieniu zniszczonej formacji sztuczną. Interwencje w pełni przywracają zdolności motoryczne pacjenta. Pomaga w pełni wrócić do normalnego trybu życia.

W zależności od rozpowszechnienia procesu proteza może być jednobiegunowa (wymieniana jest tylko zużyta głowa kości udowej) lub dwubiegunowa (zmienia się również powierzchnia panewki). Po operacji konieczna jest rehabilitacja w celu jak najszybszego powrotu pacjenta do aktywnego życia.

Dla pacjentów powyżej 60 roku życia okres rehabilitacji ustalany jest jeszcze przed leczeniem operacyjnym, dzięki czemu proces rekonwalescencji następuje w krótszym czasie. Żywotność sztucznego stawu wynosi około 20 lat, ale ważne jest przestrzeganie zaleceń:

  • Wykluczenie biegania, długiego chodzenia, skakania.
  • Unikanie podnoszenia ciężarów.
  • Unikaj nadmiernego przebywania w wymuszonej pozycji statycznej (szczególnie dla osób wykonujących pracę stojącą).

przypadek życia

Leczenie operacyjne endoprotezy było wymagane przez męża mojej koleżanki. W diagnozie nie podano mu choroby zwyrodnieniowej stawów, ale pomyślnie usunięto przepuklinę odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Jego stan się nie poprawił, badanie kontynuowano, aż wreszcie, dowiedziawszy się, o co chodzi, skierowano go na operację w ramach limitu.

Po wymianie wszystko rosło bezpiecznie, ale drugi staw biodrowy również wymagał interwencji chirurgicznej. Rok później znowu kwota na operację, która została pomyślnie zakończona. A potem już od pierwszych minut po znieczuleniu wymagana jest rehabilitacja i dokładna realizacja zaleceń lekarza.

A co z naszym przyjacielem? Już w drodze do domu po szpitalu zaczął obciążać protezę stawu (długo siedział, nadepnął na stopę). Zapomniałem, jak ostrożnie zachowywałem się za pierwszym razem. W rezultacie więzadła i mięśnie, które nie miały czasu przyzwyczaić się do implantu, nie wytrzymały i wyskoczył.

Oczywiście włożyli go, założyli gips, a potem wszystko się ułożyło. Ale skarży się, że nie może przesunąć nogi na bok, boli, odczuwa dyskomfort podczas chodzenia. Chociaż wykonuje ćwiczenia i różne ćwiczenia rozwijające oba stawy, jest to również praca i chęć samodzielnego poruszania się.

Zapobieganie

Przeanalizowaliśmy objawy i leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów biodrowych, a także ich etapy.

  1. Tylko codzienne wychowanie fizyczne pomoże uniknąć poważnych komplikacji i dożyć starości bez kul. W czasach sowieckich prowadzono poważne prace, aby zapobiegać chorobom układu mięśniowo-szkieletowego i wzmacniać układ odpornościowy. Teraz utracone doświadczenie jest trudne do odnowienia, jest jasne w umyśle, ale jest zbyt leniwe, aby to zrobić.
  2. Nadwaga zużywa stawy do hańby, artroplastyka jest lepsza, ale nie zrzuca zbędnych kilogramów. Mój przyjaciel jest tego pewien, nawet nie próbując jeść mniej słodkich i bogatych w skrobię potraw. Bardzo ważne jest prawidłowe odżywianie.
  3. Uważam, że podnoszenie ciężarów nie jest mniejszym złem dla całego szkieletu.
  4. Złe nawyki (alkohol, palenie) usuwają z organizmu wapń, magnez i inne dobroczynne substancje.

Po prostu kop, wszystko jest ze sobą połączone.

Zadbaj o siebie i swoje stawy ćwicząc każdego dnia!